من مانده ام
تنهای تنها
با یک عالم خاطره که هر روز مرور خواهند شد
و هرکس این 1 را بشکند،
چیزی نخواهد گفت جز سکوت و سکوت و سکوت و سکوت
و هرگز کسی نخواهد فهمید که پشت این همه سکوتِ خاکستری، چه گذشته است!
هیچ کس نخواهد فهمید که پشت این سکوت، چه اشک هایی برای یک ''عشقِ صد ساله'' ریخته شده است،
که هر لحظه مرا وادار به سکوت کرده است...
نوشته شده در سه شنبه پنجم دی ۱۳۹۶ساعت 22:15 توسط آبی|
برچسب:
نویسنده: رضا صادقی